Antichambre

“Ergens in februari 1986 word ik opgebeld. Ik had net een gure eenzame winter in hartje Auvergne achter mij gelaten en logeerde tijdelijk bij een vriend. Toen nog een kennis, Jan Van Opstal, had mijn verblijfsadres weten te achterhalen en we maakten een afspraak diezelfde avond in de Vooruit. Jan was bezig met festivals en lichtshows en had het enorme oude fabriekscomplex Halsberge-Van Oost gehuurd waarvan er nog één reuzenhall in goede staat was. Al de rest was ruïne. Zijn vraag: op die site iets organiseren met kunstenaars. Al snel flashte een idee door mijn hoofd en werd door datzelfde hoofd na een bliksemsnelle doorloop van criteria onmiddellijk juist bevonden, Antichambre was geboren. Jan Hoet maakte op dat ogenblik al veel drukte met zijn internationale Chambre d’ Amis en het Tolstoïaanse antichambre paste perfect als treinstel erachter. Bij Tolstoï werd de antichambre regelmatig gebruikt als bijvoorbeeld het losbandige neefje geld kwam schooien terwijl er in de salons een groot feest gaande was. Een perfecte match dus.”

Vanaf maart ging alles snel, na een paar vergaderingen was er een organiserende kerngroep met tentoonstellingsleider kunsthistoricus Piet Van Robaeys. Lucas, de bedenker, was in die periode een tijdje ziek, wat de gelegenheid was voor ideeënrovers om, tot op vandaag nog, het idee te claimen. Dit werd mee bestendigd omdat Lucas’ uiterlijke inbreng uiteindelijk beperkt leek. Hij gebruikte het ingestort dak van een centraal gebouw conceptueel. De verschillende elementen en voorwerpen stak hij in vrolijke kleuren: de kleuren van het nieuwe op de resten van het oude. Antichambre werd een overdonderend succes met bijna tweehonderd deelnemende kunstenaars, veertienduizend bezoekers.