“Zelf behoor ik niet tot een bepaalde familie, school of richting. Mijn beeldhouwkunst groeit alsmaar door, vanuit een ontdekkingstocht door mezelf, in interactie met wat rond mij bestaat.
De kunststromingen van de laatste decennia in de westerse cultuur polariseren zich zeer sterk. De avant-garde of ‘hedendaagse kunst’, volgt de weg van de idee, het menselijk brein. Anderzijds hebben we de traditionele richting, waarmee dan in de plastische kunst al de figuratieve uitingen worden bedoeld. Mede door mijn wijsgerige vorming is mijn werk het gevolg van persoonlijke standpunten. We leven in een tijdperk waarin de harmonie van moeder aarde sterk wordt bedreigd. Ik acht het als mijn taak om mijn kunstenaarstalent in functie daarvan aan te wenden. Als lid van de leidinggevende cultuur is kunst voor mij geen moreel vrijblijvende ‘spielerei’. Het scheppend vermogen is een basisvermogen van elk menselijk wezen. De aarde ziet er binnen 500 jaar uit zoals wij haar allen gevormd zullen hebben. Kunstenaars wenden dit vermogen aan als doel op zich, waar anderen het meestal in functie van hun hoofdbezigheden op het meer onderbewuste vlak gebruiken. Voor mij is het echter ook onlosmakelijk verweven met andere zoals liefde, bewondering, geweten, schoonheid.”